„Dopiero uformowanie się nowego jądra daje przewagę procesom tlenowym, pojawiają się dynamicznoprzestrzcnno struktury jądrowe, w cytoplazmie przybywają mitochondria, lizosomy, aparat Golgiego, rybosomy, mikrosomy, siateczka śródplazmatyczna, różnicują się błony komórkowe i wewnątrzkomórkowe, rozdziela się między jądro i cytoplazmę synteza kwasów nukleinowych i białek, wreszcie komórka jako całość podlega podziałowi.
4. Podział komórek
Fazy podziału komórkowego rozróżniono w zależności od przebiegu syntezy DNA. Po zakończeniu fazy podziału komórki (M) na dwie komórki potomne z jednakową (mitoza) lub o połowę zmniejszoną (mejoza) liczbą chromosomów, następuje przerwa (gap) w syntezie DNA (faza G^, po której dochodzi do syntezy tego kwasu (faza S), by po następnej przerwie (faza G2) dokonał się nowy podział (M). Fazy te dotyczą w zasadzie podziału jądra (kariokinezy), czemu towarzyszy niezależny podział cytoplazmy (cytokineza), ale zwykle określają podział całej komórki. Fazy Głp S i G2 łącznie nazywa się interfazą.
Mitoza jest procesem ciągłym, charakteryzującym się trzema krótkotrwającymi (3060 sekund), kolejnymi zjawiskami (1° — rozpad otoczki jądrowej i zanikanie jąderka, 2° — ruch chromosomów w kierunku biegunów komórki, oraz 3° — największe przewężenie cytoplazmy), pomiędzy którymi występują dłużej trwające okresy profazy, metafazy, anafazy i telofazy.“(6)